fond-stucco (copy)
fond-stucco (copy1)
curve-stucco (copy)
kader-curve-TOP

Overnachten in een houten huisje op een alm, omringd door metershoge naaldbomen en met zicht op de drie imposante toppen van de Drei Brüder. Geen elektriciteit, geen stromend water, op je blote voeten ’s ochtends door de bergwei lopen en luisteren naar de stilte van de natuur, die geen stilte is.
Je hoort vogels, het stromen van een bergbeek en als je geluk hebt de zachte tred van een rennende ree. Je snuift de geur op van pas gemaaid gras en ’s avonds zit je bij de vuurkorf en kijk je naar de zon die langzaam achter de bergen verdwijnt.

Het wonder van het leven is zelden duidelijker dan hier, in het SalzburgerLand. Het is dit Oostenrijk dat onze gids Veronika Uhl ons dolgraag wil laten zien. Het Salzburgerland heeft een kruidentuin vol geneeskrachtige planten, een speciale Energieplatz met een sterke aardstraling en een heilzame waterbron. De inwoners dragen van generatie op

generatie wijsheid en kennis over de natuur
aan elkaar over.

In Nederland zag ik het helemaal voor me: hoe ik met uitzicht op de toppen volkomen rustig zou worden. Thuis was veel gebeurd, de bergen gingen me helpen. Maar natuurlijk liep het allemaal net even anders dan ik verwachtte.

kader-curve-boven-ora... (copy2)
Kruidenfoto 1
kader-curve-boven-ora... (copy3)

Zoeken naar de Frauenschuh

Uniek dat we
deze orchidee nog
in bloei vinden

Lois Uhl, Veronika’s vader, is een echt bergmens en wil ons graag meenemen voor een wandeling rondom onze hut. We gaan op zoek naar de Frauenschuh. Deze mooie inheemse orchidee met felgele en donkerrode kleuren fascineert hem al zijn leven lang.

Lois is een man die je zonder aarzeling volgt: bergpad op, bergpad af, schurend langs prikkende struiken, voorzichtig wadend door een bergbeek. En ja hoor, op een onmogelijke plek om te komen, aan de overkant van het water, schuin tegen de berg, staat iets geels. Over glibberige stenen volgen we Lois naar de andere zijde. Zó blij dat we deze beschermde bloemsoort nog in bloei vinden.

De plant doet zijn naam eer aan, met een beetje fantasie is het een schoentje.

Tijdens de terugtocht praat ik met Lois over het leven in en met de bergen. Dat hij een zeventigplusser is, daar merk je niets van, sterker nog: we houden hem nauwelijks bij. “Zo dicht bij de natuur leven is goed voor ons. Voor iedereen,” zegt Lois. Zo simpel is het.

Als we weer vlak bij ons huisje zijn, zien we opeens drie Frauenschuhe naast elkaar staan. De zeldzame bloem blijkt veel dichterbij dan we dachten. Zo gaat het vaak: je denkt dat je het geluk moet zoeken, terwijl het er al die tijd al ís.

kader-curve-boven-ora... (copy3)
Kruidenfoto 2
kader-curve-boven-ora... (copy4)

Een ‘wilde’ kruidentuin

Planten mag je pas
na het bloeien plukken

Het is mooi weer, en volgens Veronika het uitgelezen moment voor een bezoek aan Kräuterhof Lutzbauer in het Salzburger Saalachtal. Een boerderij met een grote wilde kruidentuin, op 800 meter hoogte, net boven het dorp Unken. Bij aankomst kijk ik licht teleurgesteld naar een woeste hoeveelheid groen. Ik had niet verwacht dat het zo ‘wild’ zou zijn. Waar staan nou de kruiden?

Barbara Haider, eigenares van de bergtuin, loopt ons tegemoet. Ze werkte vroeger als verpleegkundige, maar de snelheid waarmee kwalen moesten worden opgelost, ging haar tegenstaan. Ze verdiepte zich in homeopathie en is nu een moderne kruidenvrouw. Barbara behandelt de kruiden als geliefden: ‘We moeten vol respect met de aarde omgaan. Als je planten plukt om ze medicinaal te gebruiken, moet je dat zorgvuldig doen.’

Ik zie Veronika instemmend knikken. Als meisje ging ze samen met haar oma op zoek naar de arnicaplant, goed bij kneuzingen en blauwe 

plekken. Toen leerde ze al dat je planten pas na het bloeien mag plukken én dat de stamper moet blijven staan, voor de voortplanting.

Als Barbara ons meevoert over een kronkelig bergpad tussen allerlei kruiden door, vertelt ze ons over hun medicinale kracht. Een oneindige serie namen passeert de revue. Viooltjes zijn goed voor je huid, citroenmelisse helpt om je hormonen in balans te brengen en van smeerwortel maakt Barbara zalf die helpt bij verstuikingen. Ook de vlierbes vol vitamine C mag in geen enkele Oostenrijkse tuin ontbreken: hij verhoogt de weerstand. Je kunt er lekkere siroop van maken.

De vorm of de kleur van een plant vertelt vaak veel over de heilzame werking ervan; de ‘signatuurleer’. Zo kun je in de wurmvaren, die helpt bij rugklachten, de vorm van een rugwervel zien. En de bladeren van de mariadistel zijn net zo gevlekt als de lever en versterken dat orgaan dan ook. Het zijn makkelijke geheugensteuntjes.

Ontdek hoe je met geneeskrachtige planten je weerstand kunt verhogen, maar ook je geduld en compassie kunt voeden.

kader-curve-boven-ora... (copy4)
kader-curve-boven-ora... (copy3)
Kruidenfoto 3
kader-curve-boven-ora... (copy4)
kader-curve-boven-ora... (copy5)

Vertrouwen in plantenenergie

Genezing met
behulp van kruiden
vergt geduld

Bij hoofdpijn en andere klachten nemen velen van ons een pil, die de pijn binnen een halfuur laat verdwijnen. Wie kwalen met behulp van kruiden wil genezen, moet meer geduld opbrengen. Barbara vertelt hoe ze soms wonden of kneuzingen urenlang met aandacht dept. Liefdevol volhouden en vertrouwen hebben in de energie van de planten, daar gaat het om.

Geduld, die eigenschap zou ik graag bezitten. Ik kan mezelf zo onder druk zetten dat ik vergeet te luisteren naar het natuurlijke ritme van het leven. Ik leun even tegen een boom en probeer te voelen wat de natuur met me doet.

Toen ik langdurig ziek was, leerde ik van mijn genezer dat ik bij een gevoel van uitputting tegen een boom moest gaan staan, om op te laden. Het hielp altijd.

Alleen hier, in deze bijzondere tuin, lukt het niet. Alle vermoeidheid die ik uit Nederland heb meegenomen, komt in de warme zon juist extra sterk naar boven. Misschien moet ik meer geduld hebben en mijn verwachtingen bijstellen? Het plan voor de komende dag is: géén plannen maken. Gewoon in stilte zitten, tot rust komen. Daar hoef je hier hoog in de bergen niets voor te doen – alleen maar je zintuigen open te zetten.

Geduld en energie oogsten op de zonhelling

Kruidige

krachtbronnen

curve footer INV (copy3)
oew_met_tagline-nw.svg (copy3)
1 (copy6) 2 (copy6) 3 (copy6) 4 (copy6) 5 (copy6) 6 (copy6) 7 (copy6) 8 (copy6) 9 (copy7)
pijl_rechts-80x80-tin... (copy)
pijl_links-80x80-tin... (copy1)
curve-stucco-tiny.png (copy7)
fond-stucco-tiny.jpg (copy7)

Kruidige

kracht

bronnen

Geduld en energie oogsten op de zonhelling

Ontdek hoe je met geneeskrachtige planten je weerstand kunt verhogen, maar ook je geduld en compassie kunt voeden.

Overnachten in een houten huisje op een alm, omringd door metershoge naaldbomen en met zicht op de drie imposante toppen van de Drei Brüder. Geen elektriciteit, geen stromend water, op je blote voeten ’s ochtends door de bergwei lopen en luisteren naar de stilte van de natuur, die geen stilte is. Je hoort vogels, het stromen van een bergbeek en als je geluk hebt de zachte tred van een rennende ree. Je snuift de geur op van pas gemaaid gras en ’s avonds zit je bij de vuurkorf en kijk je naar de zon die langzaam achter de bergen verdwijnt.

kader-curve-TOP

Het wonder van het leven is zelden duidelijker dan hier, in het SalzburgerLand. Het is dit Oostenrijk dat onze gids Veronika Uhl ons dolgraag wil laten zien. Het Salzburgerland heeft een kruidentuin vol geneeskrachtige planten, een speciale Energieplatz met een sterke aardstraling en een heilzame waterbron. De inwoners dragen van generatie op generatie wijsheid en kennis over de natuur aan elkaar over.

In Nederland zag ik het helemaal voor me: hoe ik met uitzicht op de toppen volkomen rustig zou worden. Thuis was veel gebeurd, de bergen gingen me helpen. Maar natuurlijk liep het allemaal net even anders dan ik verwachtte.

Kruidenfoto 1
kader-curve-boven-ora... (copy3)

Zoeken naar de Frauenschuh


Uniek dat we
deze orchidee nog
in bloei vinden

Lois Uhl, Veronika’s vader, is een echt bergmens en wil ons graag meenemen voor een wandeling rondom onze hut. We gaan op zoek naar de Frauenschuh. Deze mooie inheemse orchidee met felgele en donkerrode kleuren fascineert hem al zijn leven lang.

Lois is een man die je zonder aarzeling volgt: bergpad op, bergpad af, schurend langs prikkende struiken, voorzichtig wadend door een bergbeek. En ja hoor, op een onmogelijke plek om te komen, aan de overkant van het water, schuin tegen de berg, staat iets geels. Over glibberige stenen volgen we Lois naar de andere zijde. Zó blij dat we deze beschermde bloemsoort nog in bloei vinden. De plant doet zijn naam eer aan, met een beetje fantasie is het een schoentje.

Tijdens de terugtocht praat ik met Lois over het leven in en met de bergen. Dat hij een zeventigplusser is, daar merk je niets van, sterker nog: we houden hem nauwelijks bij. “Zo dicht bij de natuur leven is goed voor ons. Voor iedereen,” zegt Lois. Zo simpel is het.

Als we weer vlak bij ons huisje zijn, zien we opeens drie Frauenschuhe naast elkaar staan. De zeldzame bloem blijkt veel dichterbij dan we dachten. Zo gaat het vaak: je denkt dat je het geluk moet zoeken, terwijl het er al die tijd al ís.

kader-curve-boven-ora... (copy3)

Een ‘wilde’ kruidentuin

Kruidenfoto 2

Planten mag je pas
na het bloeien plukken

Het is mooi weer, en volgens Veronika het uitgelezen moment voor een bezoek aan Kräuterhof Lutzbauer in het Salzburger Saalachtal. Een boerderij met een grote wilde kruidentuin, op 800 meter hoogte, net boven het dorp Unken. Bij aankomst kijk ik licht teleurgesteld naar een woeste hoeveelheid groen. Ik had niet verwacht dat het zo ‘wild’ zou zijn. Waar staan nou de kruiden?

Barbara Haider, eigenares van de bergtuin, loopt ons tegemoet. Ze werkte vroeger als verpleegkundige, maar de snelheid waarmee kwalen moesten worden opgelost, ging haar tegenstaan. Ze verdiepte zich in homeopathie en is nu een moderne kruidenvrouw. Barbara behandelt de kruiden als geliefden: ‘We moeten vol respect met de aarde omgaan. Als je planten plukt om ze medicinaal te gebruiken, moet je dat zorgvuldig doen.’

Ik zie Veronika instemmend knikken. Als meisje ging ze samen met haar oma op zoek naar de arnicaplant, goed bij kneuzingen en blauwe plekken. Toen leerde ze al dat je planten pas na het bloeien mag plukken én dat de stamper moet blijven staan, voor de voortplanting.

Als Barbara ons meevoert over een kronkelig bergpad tussen allerlei kruiden door, vertelt ze ons over hun medicinale kracht. Een oneindige serie namen passeert de revue. Viooltjes zijn goed voor je huid, citroenmelisse helpt om je hormonen in balans te brengen en van smeerwortel maakt Barbara zalf die helpt bij verstuikingen. Ook de vlierbes vol vitamine C mag in geen enkele Oostenrijkse tuin ontbreken: hij verhoogt de weerstand. Je kunt er lekkere siroop van maken.

De vorm of de kleur van een plant vertelt vaak veel over de heilzame werking ervan; de ‘signatuurleer’. Zo kun je in de wurmvaren, die helpt bij rugklachten, de vorm van een rugwervel zien. En de bladeren van de mariadistel zijn net zo gevlekt als de lever en versterken dat orgaan dan ook. Het zijn makkelijke geheugensteuntjes.

kader-curve-boven-ora... (copy3)
Kruidenfoto 3

Vertrouwen in plantenenergie

Genezing met
behulp van kruiden
vergt geduld

Bij hoofdpijn en andere klachten nemen velen van ons een pil, die de pijn binnen een halfuur laat verdwijnen. Wie kwalen met behulp van kruiden wil genezen, moet meer geduld opbrengen. Barbara vertelt hoe ze soms wonden of kneuzingen urenlang met aandacht dept. Liefdevol volhouden en vertrouwen hebben in de energie van de planten, daar gaat het om.

Geduld, die eigenschap zou ik graag bezitten. Ik kan mezelf zo onder druk zetten dat ik vergeet te luisteren naar het natuurlijke ritme van het leven. Ik leun even tegen een boom en probeer te voelen wat de natuur met me doet. Toen ik langdurig ziek was, leerde ik van mijn genezer dat ik bij een gevoel van uitputting tegen een boom moest gaan staan, om op te laden. Het hielp altijd.

Alleen hier, in deze bijzondere tuin, lukt het niet. Alle vermoeidheid die ik uit Nederland heb meegenomen, komt in de warme zon juist extra sterk naar boven. Misschien moet ik meer geduld hebben en mijn verwachtingen bijstellen? Het plan voor de komende dag is: géén plannen maken. Gewoon in stilte zitten, tot rust komen. Daar hoef je hier hoog in de bergen niets voor te doen – alleen maar je zintuigen open te zetten.

kader-curve-boven-ora... (copy5)
Footercurve (copy7)
disclaimer-3.png (copy7)